Camino del Norte oktober 2025 - dag 12
Dag 12 - Santisso O Pino → Santiago de Compostela (woensdag 22 oktober 2025)
16km, 200 HM
Beste bloglezer,
Vandaag begint gisteren avond.
Na het bijwonen van het prachtig schouwspel van het vliegend wierookvat in de kathedraal, in de vorige blog in detail beschreven door Micheline, genieten we van een heerlijk diner in de majestueuze eetzaal van dit buitengewoon mooi kloosterhotel.
San Francisco Hotel Monumento is gehuisvest in een meer dan 800 jaar oud klooster en is erkend cultureel erfgoed. Ook de ligging op amper 150 m van de Kathedraal van Compostella maakt het tot een droom voor elke Pelgrim om hier te mogen logeren. Wij zijn luxe Pelgrims en mogen hier 2 nachten verblijven.
Het volgen van de mis in de kathedraal is altijd een emotioneel moment. Ikzelf ben hier nu voor de zevende keer en ik voel me direct bij mijn sterren Annelies en Brecht.
De dankbaarheid om het feit dat ze nu verder leven in het eeuwige licht van liefde en vrede, zonder ziekte en pijn, haalt het van de traan door de tristesse van het gemis.
Ik voel hun aanwezigheid alsook de troostende en zorgende handen op mijn schouder van de hartedief die thuis op me wacht.
We ontbijten iets later dan voorzien want we hebben een jarige, pelegrina Brigitte. De lekkere calorie rijke verrassing , getooid met chocolademousse, wordt geserveerd om 7u45. De ontroering is af te lezen op haar gezicht.
We hebben nog een reden om te vieren: Pierre en Véronique zijn vandaag 37 jaar getrouwd. Mooi te zien dat ware liefde na al die jaren nog af te lezen valt in hun lachende pretoogjes.
De busjes brengen ons om 8u45 naar ons eindpunt van gisteren, de start van vandaag, de eindspurt richting ons uiteindelijk wandel doel Santiago De Compostella.
De route is door deze blogschrijver goed gekend en gaat op en neer door de reeds mooi beschreven Eucalyptusbossen , langs het luchthavengebied, via de kapel van San Paio over de heuvel van Lavacolla. We passeren voorbij TV Galicia waar onze jarige in het café aldaar, trakteert met een deugddoende koffie.
Vechtend tegen de wind en in de fel neergutsende regen bereiken we rond de middag Monto de Gozo. Oftewel de heuvel van het genot. Genoemd naar de spontane schreeuw ( in het spaans dus gozo) die Pelgrims lossen omdat ze van daaruit voor het eerst de torens van De Kathedraal kunnen ontwaren.
Het zal niet voor vandaag zijn. Hevige regen en mist belemmeren ons dat zicht.
Om 12u 30 verzamelen we allen in café O Afiador op 2 km verwijderd van ons einddoel. Waar ook onze chauffeurs op ons wachten.
Onze pothouder Eric heeft nog meer dan voldoende centjes om 2 rondjes te geven in afwachting dat we allen samenkomen.
Om 13u30 vertrekken we dan goedgemutst en goedgehoed naar De Kathedraal. De hevige regen kan ons niet deren en om 14u zijn we waar we willen zijn: via de "doedelzakpoort" ( officiële naam Porta do Camiño) op het grote plein voor de Catedral de Santiago de Compostela.
Hier eindigt onze Camino, de traantjes vloeien, de knuffels spreken boekdelen.
Deze camino ervaring was fantastisch, bevredigend, geluk makend en vriendschappen smedend.
Er was saamhorigheid, verbinding, respect, geduld, discipline, luisterbereidheid, een lach, een traan, inzichten en uitzichten, bezinning, gebed en gepraat.
En uiteraard de sportieve prestaties. Bijna 300 km in 12 stapdagen over een glooiend parcours met meer dan 4000 HM, het is niet iedereen gegeven. Ze maakten ons groot en nederig tegelijk.
We ontdekten onze fysieke mogelijkheden en grenzen. In een prachtig stukje groen Noord Spanje, door weinig mensen gekend. Er was de zee, er waren de kliffen en de " Ardennen" die ons eventjes aan klein Zwitserland deden denken.
Afsluiten doe ik graag met een gedicht , mij bezorgd door Pelegrina Marleentje.
"Pelgrim, je sporen
zijn de weg, en zij alleen;
Pelgrim, er is geen weg,
De weg ontstaat in het gaan.
Gaandeweg ontstaat de weg
En als je omkijkt
Zie je het pad dat nooit meer
Betreden zal worden.
Pelgrim, er is geen weg,
Slechts een kielzog in de zee."
Pelgrimeren,
Bidden met de voeten
Zigzag heen en weer
Tussen bewegende petten en hoeden.
Pelgrimeren,
Wandelend de weg naar binnen gaan,
Luisteren en voelen
Een praatje met jezelf slaan
Pelgrimeren,
Verbinden met elkaar,
Ongedwongen, ieders vrije keuze,
Een maatje om samen op pad te gaan.
Pelgrimeren,
Alleen maar goed, niets fout
Meestal loopt alles gesmeerd
Hoogstens een beetje gebrek aan zout
Pelgrimeren,
Eten en drinken hoort erbij
De innerlijke mens mag sterk staan
Aan tafel iedereen blij
Pelgrimeren,
Buen Camino, Ultreia et Suseia,
Het goede pad gaan en volhouden,
Thuis wacht er iemand om van te houden.
- Bart
