Camino del Norte oktober 2025 - dag 6
Dag 6 - Lourenza → Gontàn (donderdag 16 oktober 2025)
22 km, 900 HM.
Beste lezer van deze blog,
Alle begin is moeilijk, de eerste indruk is niet altijd de beste. Levenslessen die ook op de Camino gelden.
En dan komen de Camino ervaringen.
Dankbaarheid overwint respect, fysieke conditie groeit, samenhorigheid en vertrouwen gaat in stijgende lijn. Iedereen vindt zijn of haar Camino.
En dus verdient ook deze groep een dikke grote pluim.
Na 6 stapdagen en 160 km's krijgen ze alle lof en respect voor hun moed, doorzettingsvermogen en aanpassingsvermogen. Chapeau.
Het is wel niet de beste camino van deze blogschrijver. Het is mijn dertiende officiële camino, zou het dan toch waar zijn???
Mijn achillespees strubbelt tegen.
Ik sleep me voort en zet door.
En in gedachten beland ik zo bij mijn eerste editie.
Een pijnlijke Camino voor mijn voeten. Een mind overweldigd door verdriet en pijn door de dood van mijn 2 kinderen.
De Camino bracht soelaas. De lichamelijke kwalen verdwenen als sneeuw voor de zon, mits de goede focus en aandacht.
Het verdriet, weliswaar niet verdwenen, werd inzicht en visie om mensen te helpen op hun pad. Ik leerde dat niet de gebeurtenis die je overvalt je maakt of kraakt, wel hoe je er naar kijkt en mee omgaat. Er zijn 2 wegen: de positieve of de negatieve. De positieve brengt het meeste op.
De keuze was dus snel gemaakt. Deze ervaringen van mijn eerste en latere Camino’s wilde ik delen.
En zo werd het Buencamino Wandelconcept geboren, alhoewel het dan nog 4 jaar duurde voor het echte startschot in 2014 werd gegeven.
We starten vandaag aan de prachtige kloosterkerk Iglesia de Santa Maria in Lourenzo.
Waar de architect Fernando Casas y Novoa oefende alvorens hij zijn meesterwerken begon op de gevel van de Kathedraal van Santiago De Compostela. Hier worden we al overweldigd door de pracht en praal, wat wordt dit straks bij onze eindbestemming?
Uiteraard eerst de warming up op de sjilpende tonen van de Electronicas. Dansen op de camino, moet kunnen.
De muziek bracht ons in de juiste stemming en in het correcte ritme en goedgemutst starten we onze dag. Gestaag omhoog.
We passeren de verlaten kapel van San Pedro en na 9 km bereiken we de kathedraal van de bisschopsstad Montenedo. Waar de voorbereidingen voor de jaar-en veemarkt ter ere van Sint Lucas volop aan de gang zijn.
De Kathedraal gaat pas open om 11u30, dus we hebben nog tijd voor een koffietje. Door de werken voor het plein aan de kathedraal ontstaat er enige verwarring onder de groep. Mede doordat we hier de keuze hebben tussen 2 routes: de Camino complementario en de Camino Principal..
Uiteindelijk zijn de meningen verdeeld en splitst onze groep in 2: de helft kiest voor de een, de andere helft voor de ander. Deze pelgrim kiest voor de Principal, de route die verder richting het noorden gaat, iets korter is , doch meer klimwerk.
We wanen ons efkes in Zwitserland of Oostenrijk. Prachtige landschappen, die steeds moeilijker te bewonderen zijn door de laaghangende mist.
Beide wegen komen samen in Gontan, onze stop voor vandaag. Sommigen lopen door en doen dus extra km, anderen lopen verkeerd en worden opgehaald. We keren samen moe maar voldaan terug om 16u30 naar ons hotel in Le Foz.
We verblijven hier nu al 4 dagen aan de monding van de rivier Foz, vlakbij zee: zalig, stil en rustig. We gaan deze rust missen. Boutique hotel, misschien niet de “grand chique” , zeker wel magnifiek.
Om 19u30 verplaatsen de eters die liever wandelen zich te voet naar restaurant Quinta 2 km verderop in het vissersstadje, vlakbij zee en pier, waar onze pelgrim P nog snel een spurtje trekt om het af te leren..
Aan tafel is iedereen het erover eens: vandaag was tot nu de mooiste. De sfeer is dan ook super blij geladen en dankbaar en de vis of het vlees laten zich smaken.
Om 23 u iedereen moe maar voldaan in bed. Vanaf morgen is de Parador in Valalba onze thuis.
Buen Camino, Ultreia en Suseia, het goede pad kiezen en volhouden. Thuis is er iemand die op ons wacht om van te houden.
- Bart
