Camino del Norte "mei 2025" - verplaatsing Nieuwpoort - dag 0
Dag 0 - Nieuwpoort - San Sebastian (Maandag 5 mei 2025)
1200 km
Meteo: zon en wolk (meer het eerste dan het tweede)
Het is toch wel altijd van hetzelfde: Pelegrina’s en Pelegrino’s die met Buencamino een (stuk van een) Pelgrimsroute zullen lopen, kijken reikhalzend uit naar de startdatum. De honger en dorst wordt dan ook nog eens aangescherpt door een (goed georganiseerde) infoavond (met een overdaad aan lekkere hapjes en bubbels – bedankt Bart en Greet), een voorbereidende wandeling en de handige tips en tricks een week voordien (van tante Greet en Co). Alles samen zorgt het ervoor dat de meesten elkaar kennen en op voorhand reeds een Camino-groepsgevoel wordt gesmeed. Dit alles afgewerkt met een uniforme (knalgele) T-shirt en een (rode) fleece, versierd met een mooi logo van je weet wel (😉).
Dat onze getrouwe penningmeester Eric zich ook op voorhand meldt om onze kas te spijzen (voor o.a. een welverdiende verfrissing na de dagetappe) die hij minutieus bijhoudt, stelt ons gerust: de dag nadert en zijn beleggingsintrest blijft beperkt.
Nieuwpoort ligt op 05 mei (2025) nog lekker warm onder een dekentje wanneer de gemotiveerde klaarwakkere (?) Pelgrims zich enthousiast melden aan de deur van het huis van kwaliteit, vertrouwen en tochten. Voor niet ingewijden: De Buencamino wandelshop op de Franslaan te Nieuwpoort. Vlag en wimpel beletten dat je er voorbijloopt….
Het is nog geen zes uur in de morgen, maar de slaap is reeds uit de ogen gewreven.
‘Busje komt zo’ is een overbodige gedachte want ze staan reeds paraat, net zoals onze chauffeurs Leslie en Danny (die onze getrouwe Jan Piet vervangt die we een spoedig en volledig herstel toewensen -hem kennende is het uiteraard van ‘nie pleuje’).
Na een laatste plasje en een kort afscheid zingen we met Guus Meeuwis ‘dingeding dingeding dingeding tuut tuut’ en weg zijn we voor de lange verbindingsrit die ons aan de start van de Norte en in ons eerste hotel moet brengen. Samen vertrokken, maar amper op weg of een noodzakelijke sanitaire stop, te wijten aan een te grote dosis koffie van onze Nestor-chauffeur, noopt tot bye-bye busje… we zullen elkaar pas terugzien aan het hotel…
In elk busje zitten we al bij al zo comfortabel mogelijk (B en G rijden ons vooraf met eigen vervoer om ons voldoende zuurstof te laten in de VW’s). Onderweg gebeurt er weinig tot niets tijdens de vlotte rit behalve gebabbel, geluister naar de muziek, gemediteer en geknabbel op de lekkernijen die de ronde doen. Toch een paar maal onderbroken voor een hapje, een glasje en (jawel nog een) plasje. En we zijn niet anoniem onderweg! De rode fleeze truien vallen op en zo verliezen we onze reisgenoten niet uit het oog.
Wat rest nu nog? Reikhalzend uitkijken naar ons eerste hotel en Bourgondische Vlamingen zijnde: uitkijken naar onze maaltijd na een opfrisbeurt. Het verslag hiervan volgt zeker morgen.
Maar wie had deze morgen durven dromen dat we na 12uur reeds op onze bestemming zouden zijn? Bedankt, weginfrastructuur en vooral: bedankt chauffeurs!!
Wat ondertussen een zekerheid is: iedereen ziet het zitten en staat klaar om er een lap op te geven. Een beetje regen zal ons niet deren, laat staan inwerken op ons humeur!
Onze leuze is uit de kast gehaald en zal terug luid weerklinken: Ultreia!! Suseia!!
Tot morgen!!
Hans.
