Olavspad Noorwegen - dag 4
Dag 4 - Toftemo Turiststasjon → Fokstugu (zondag 31 augustus 2025)
17 km - 783 hoogtemeters - meteo: bewolkt met af en toe zon
De eerste stapdag zit er op en liet enkel bij 1 iemand rimpelvel rond de hiel achter. Aangezien het bij de man van 1001 wandelingen is, laat niemand er zijn slaap voor…
Het was een aangenaam verblijf in ons startpunt van vandaag ( zie hoger-te lastig om nog eens te schrijven, laat staan om het op een correcte (Noorse) wijze uit te spreken). De keuken was meer dan voortreffelijk, het water van een superieure kwaliteit en het ontbijtbuffet liet niemand op zijn honger zitten en nodigde uit om de middaglunch -naar afspraak- klaar te maken.
Goedgezind ( zo zijn we nu eenmaal) stonden we op het afgesproken uur klaar op het gazon om enkele ochtendoefeningen uit te voeren, een vast Camino onderdeel. Alle gewrichten bleken gebruiksklaar wat ook noodzakelijk was: er stond ons geen lange afstand te wachten maar wel onmiddellijk een klim die de helft van de wandeling zou duren en ons tot een hoogte van 1200 m zou brengen (vertrekkend op 396 m).
Met een rustige maar kordate stap gingen we stijgend op weg. De koeien hebben ons hartelijk gegroet toen we hun weide doorkruisten, de weg was geplaveid…
Na enkele kilometers werden we hartelijk ontvangen (met koffie en thee) op de erfgoedboerderij Budsjord. De goed bewaarde gebouwen uit de 17’ en 18’ eeuw ontvangen met een gul hart de passerende Pelgrims. Een mooi typisch interieur waar de deuren vandaag sloten (einde seizoen-terug open op 1 juni en de eigenaars plooien zich terug op Oslo).
Vandaaruit bleef het in stijgende lijn gaan. De middaglunch werd (goed beschut voor de wind) verorberd en gaf ons de nodige energie om verder te stijgen tot zich voor ons het panorama opende van het Dovre nationaal Park en Dovrefjell (het eerste berggebied in Noorwegen dat een naam kreeg en waar Nor en Gor (vandaar de naam Norge) hun zus uit de klauwen van een reus moesten bevrijden). Er is maar 1 woord voor: WAW!!! Je wandelt er in een ongerept berggebied boven de bomengrens, lage begroeiing , prachtige tapijten van mossen met alle tinten groen, over de oude Koningsweg tussen magnifieke bergen (met sneeuwresten). Een uitzonderlijke flora (de meedt uitgebreide van Noord-Europa!) en fauna. Zover je kijkt in 360 graden puur natuur. Waar vind je dat nog? Wel hier! Woorden schieten werkelijk te kort om de schoonheid van deze natuur te beschrijven. En dan hebben we het nog niet over de snelstromende beekjes met het kabbelende geluid of de twee schapen die waarschijnlijk voor het eerst in maanden een groep Pelgrims zien voorbijkomen en waar voor hun geld kiezen en het schapenpad kiezen om vanop afstand deze rariteiten enkele bredere stroompjes te zien oversteken.
Het gaf ons terug een hongertje en aan een kleine uitstulping in het vlakke landschap wordt aan de ene kant het restje lunch verorberd en aan de andere kant de beschutting van de heuvel gebruikt voor de kleine boodschap.
We hadden ondertussen de kleine afdaling ingezet, de lage zilverberken verschenen terug en even verder verscheen onze eindbestemming voor vandaag: Fokstugu. We laten even het land van de trollen, de geesten en de feeën achter ons om naar onze nieuwe bestemming te taxiën. Maar morgen zijn we hier terug om onze tocht verder te zetten en dat belooft terug heel wat…..
- Hans
