Camino del Norte "mei 2025" - Van Zarautz naar Deba - dag 3
Dag 3 (Donderdag 8 Mei 2025)
24 km - 560HM
Voor de eerste keer ga ik mee op Camino.
Ik kon er mij niet veel bij voorstelen. Een Marteling? Een Boete tocht?
Maar Bart zei : ‘ Je kan het !’ , en ‘ je zal vrienden maken voor het leven en je zal ervan genieten !’
En zo telde ik de dagen voor vertrek af ; mijn rugzak stond klaar, schoenen ingelopen en lijstjes afgevinkt.
En toch.
Onzeker …
Een beetje bang voor het onbekende , een beetje bang voor mijn grenzen, een beetje bang voor mijn kwetsbare lichaam, mijn knieën , mijn pezen.
Ben ik hier klaar voor? Wat zoek ik op die weg eigenlijk?
En toen kwam dag 1 ; en ik overwon
En toen kwam dag 2 ; en ik overwon opnieuw…
En toen kwam dag 3 ;
Vandaag 8 mei 25 ;
Vertrek van Zarautz en aankomst verwacht in Deba.
Vertrek vanop het strand , we waren allen ongeduldig en startensklaar, en sloegen de Warming Up over.
De dag begon met een heerlijke wandeling langs het strand van Zarautz.
Het Hawaï van het Baskenland. De stad waar ze vroeger walvissen vingen.
Reeds 24 graden en een frisse wind door het haar.
En we stapten gezwind. We zouden 600m stijgen en dalen.
En het duurde niet lang en daar was de eerste steile klim.
Mijn benen protesteerden, mijn ademhaling hijgde en zocht naar ritme en balans.
En elke stap vraagt meer dan ik dacht; niet alleen van mijn benen en mijn voeten, maar ook van mijn gedachten.
Kan ik dit wel? Die steile beklimmingen? Die pittige en verraderlijke afdalingen?
En mijn gedachten reflecteerden over de kostbare momenten in mijn leven , mijn schatten van kinderen , mijn bijzonder kleindochters, mijn lieve vrienden en vriendinnen , mijn supporters , …mijn toekomst?
“ elke stap is een ode aan het leven “ dat is de boodschap die mijn dochter naliet.
En zo zet ik door, stap voor stap, door de adembenemende natuur , door de heuvels van Baskenland, met prachtige vergezichten. En bij al dat moois , vergeet ik mijn inspanningen…
En iets in mij zegt me ; “ dat is wat ik wil !”, “ Dat is wat ik nodig heb !”
En het gehijg van de bergop , en de stilte van de bergaf, de intense gesprekken onderweg, de humor, de gemoedelijke sfeer, de vriendschap drijven me verder naar Deba!
En onderweg bedacht ik een nieuwe filosofie ; Bergop = de nieuwe Bergaf.
En dat helpt , …
En we komen aan in Deba, in een schitterend hotel Hiru , gelegen aan de zee.
En het hotel roept bij iedereen een euforie op ,..
En ik ben blij dat ik dag 3 overwon.
Ergens tussen zweet en stilte begin ik het te begrijpen.
Dit wil ik echt. Ik wil voelen dat ik leef.
En ik voel dat ik op deze lange weg mezelf zal tegenkomen,..
En als ik blijf stappen zal ik mezelf ook vinden,…
Met dank aan de Camino.
Kathleen.
