Overslaan en naar de inhoud gaan

Sarria → Fisterra → Muxia, maart 2026 - dag 4b

was stempel

Sarria → Fisterra → Muxia, maart 2026

Sarria → Fisterra → Muxia, maart 2026 - dag 4

Dag 4: van Arzua naar O Pedrouzo (donderdag 12 maart 2026)

21,5 km 350 hm

De deur van de hotelkamer valt dicht.

Met aangespannen botten draai ik de weg op. Ik kijk omhoog. Zouden die grijze wolken nu es eindelijk weggeblazen worden? Met volle verwachting stap ik de zon voor vandaag tegemoet.

Ja natuurlijk voel ik de kilometers van gisteren en eergisteren in mijn benen. En ja die tape rond de knieën wordt een traditie. En uiteraard knelt die pees links onder.

Of mijn rugzak zwaar weegt? Neen die voel ik niet. Die past perfect ook al weegt hij elke dag opnieuw om en bij de 8 kg.

Even later wenkt het kleine kerkje van Arzua. De deur gaapt open. Maar de ooievaarsnest boven op de toren is meer waard dan alle kunstwerken binnenin. Twee ooievaars drummen voor een plekje op hun appartement. De gestrekte vleugels laten zien hoe krachtig die vogels zijn. Tuurlijk, die baby ’s dragen is niet van de poes. En poezen zijn er langs alle kanten onderweg.

Het wilde viooltje kruipt van onder de dorre blaren en lacht me toe alsof ze me willen aanmoedigen. Bomen met veel mos op hun schors. De eucalyptus-reuzen vervellen alsof het een lust is. Ik snuif de geur op. Geweldig zo een natuur-parfum.

De maag knort. Stop stoóóóp. Nu eerst een koffie met croissant en appeltaart in een super net cafeetje. De bazin boent ondertussen de rekken waar haar souvenirs blinken.

Onderweg kopen we een stempel uit was. De kilometers glijden weg onder mijn zolen. De bossen maken hier en daar plaats voor rustige gehuchtjes met enkele huisjes. Een stekelige cactus vraagt om een foto. De lunch wordt een soep, een salade, een bord varkensblokjes.

Die knagende steek in mijn rechter kuit doet lastiger dan deze ochtend. De zon doet haar best en straalt met gouden strepen over me heen. Onderweg priem ik een afgevallen bloem van de Japanse roos, die hier overal welig bloeit, in mijn haar.

Het stapritme stopt met een rek en stretch aan de trap van het cultureel centrum van O Pedrouzo. Een heerlijk vers geperst sapje vangt de warmte van zon.

- Greet