Sarria → Fisterra → Muxia, maart 2026 - dag 7
Dag 7: De diepte in: Van Negreira (Zas) naar Vilar de Castro! (zondag 15 maart 2026)
Vandaag luidden we een nieuwe fase van onze tocht in.
We namen definitief afscheid van het monumentale Hotel San Francisco in Santiago.
Na een uiterst uitgebreid ontbijtbuffet bracht onze chauffeur ons terug naar Zas, waar we de draad van gisteren weer oppikten.
Vandaag hadden we een lange, indrukwekkende etappe dwars door het 'stille' Galicië richting Lago.
Het werd een dag van natuur en .... uithoudingsvermogen!
De tocht voerde ons diep het Galicische binnenland in.
De route tussen Negreira (Zas) en Lago is prachtig, maar ook uitdagend door de afstanden en de rustige, bijna verlaten paden.
Dit is de Camino op zijn puurst zei onze reisleider Bart Baert.
We passeerden piepkleine gehuchten zoals Vilaserío en Santa Mariña, waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan, de herbergen gesloten bleven en de enige geluiden die van de koeien, de honden en onze eigen voetstappen zijn.
Het landschap bleef maar veranderen, van dichte bossen tot uitgestrekte velden met de typische Galicische hórreos (voorraadschuurtjes op palen)
Na de vele kilometers zit de vermoeidheid in de benen, maar de voldoening van deze lange etappe is onbeschrijfelijk. We laten de bewoonde wereld nu echt steeds verder achter ons terwijl we richting de kust trekken.
Het einde van de wereld is in zicht!
Straks genieten we nog van een welverdiende diner in Hotel Balneario de Compostela.
Morgen de voorlaatste etappe naar de Atlantische Oceaan!
Ultreia et Suseia
- Joris
