Overslaan en naar de inhoud gaan

Valldalsleden 2026 - dag 13

wandelaars in houten kerkje in noorwegen, met simpel kruis in blauw glas in de achtergrond

Valldalsleden, Noorwegen, 2026

Noorwegen, Vallsdalsleden, augustus-september 2026 - dag 13

Dag 13 - Oppdal St Michael's Chapel → Oppdal Kirke (woensdag 9 september 2026)

13,7 km - 240 hm

Beste Bloglezer,

Het is gedaan. Het is over. We hebben het weer gedaan. In totaal legden we 264,4 km af en trotseerden we 6510 hm. Om M en E te citeren “we hebben de laatste steentjes verlegd”. Vanmorgen gestart aan de unieke Sint Michael ‘ s Chapel voor een tocht van 13,7 km naar Oppdal Kirke. Van Kerk naar Kerk.

Om 9u30 worden we gedropt door onze gastvrije chauffeur. De herinnering aan de gezellige avond en de smaakvolle maaltijd, vergezeld van geestrijke drankjes, staan nog op ieders gelaat lezen.

De St Michaels’s Chapel werd speciaal gebouwd in 2013 voor Pelgrims. Een charmante houten constructie geflankeerd door een torentje met een klok. Binnen valt het subliem zicht op de Oppdall skipistes op. Het blauwe in glas vervaardigd kruis, gemaakt door de gebuur van onze sympathieke taxi driver, waakt over de heuvels van het magnifieke landschap.

Vandaag gaat het gestaag naar beneden. Het is eens iets anders dan alle hm die we al trotseerden als volleerde bergbeklimmers. We wandelen aan ons gekende tempo langs bospaden, asfaltwegen, grintwegen en door
lokale boerderijen. Bijna steeds met uitzicht op het ski gebeuren in Oppdal. Hier zal het ’s winters ook wel druk zijn.

Na 13 dagen zijn we specialisten geworden in het vinden van mooie rustgevende lunch plaatsen. Vandaag versterken we onze innerlijke mens aan de boorden van de rivier Driva. Elkeen zoekt zijn steen uit om comfortabel op te lunchen.

Waar we ook meester in zijn geworden is het aantrekken van onze regenkledij. Bij het vertrek na de middagpauze is het weer zover. De regendruppels vallen, de jassen worden professioneel rond het lichaam gepast.

Om 13u stipt houden we een minuut stilte nav de begrafenis van Koning Harald V van Noorwegen. We voelen mee met alle Noren en de Koninklijke familie.

De klim naar Oppdal Kirke is lang, ongeveer 1,5 km en vrij pittig. Met hellingspercentages
tot 13%.

Omstreeks 13u15 bereiken we ons einddoel van deze Pelgrimage. We worden ontvangen door de plaatselijke koster. Die aan zijn postuur te zien allicht al veel Aquavits geproefd heeft met onze chauffeur. De man neemt wel zijn tijd om ons mee te nemen bij het verhaal van zijn kerk, gebouwd in 1651. Het altaarstuk en preekstoel dateren van 1654. Hij vertelt ons over de oudste Bijbel van Noorwegen die er ligt. Een exemplaar van 1589. De 13 de -eeuwse koffer waarbij liturgische kledij en kelken werden getransporteerd. In 1968 werd een nieuw
orgel gebouwd bekleed met goud van Oppdal en met privégelden gefinancierd. Omdat het oude orgel “vals” speelde. Het staat wel nog te pronken op het oksaal.

Onze sympathieke chauffeur komt ons rond 14u oppikken en zet ons af aan ons hotel. Een traktatie heeft die man dubbel en dik verdiend.

Eindigen doen we vooreerst met PROFICIAT! Onze pelgrims hebben deze tocht fantastisch gedaan. Een ware sportprestatie! 264 km en 6510 hm! In 13 dagen. Je moet het maar doen. Welverdiende pluim. Chapeau!
We bedanken de deelnemers ook voor de positieve houding tijdens deze tocht. Vermoeidheid slaat soms onverwachts toe, een pijntje links, een slippertje rechts.
Blijdschap, verdriet, een lach , een traan. En toch positief er tegenaan. Dankuwel.

Ook dank aan de thuisblijvers. De dierbaren van onze Nordic stappers. Zij gunnen het ons om hier op stap te gaan gedurende 2 volle weken in dit prachtige Noorwegen. Waar rust en natuur het winnen van chaos en drukte.

Ook bijzondere dank aan de collega’s van Buencamino die in Nieuwpoort de boel draaiende houden. In het bijzonder D die voor de publicatie van de foto’s en de blogs heeft gezorgd. Zodat de thuisblijvers konden meegenieten van onze avonturen.

Dank aan de fotografen die de wondermooie natuur van Noorwegen in beeld brachten, aan onze bloggers die de beelden omzetten in woorden zodat de lezer als het waren kon meestappen op de Dovrefjell en andere plateaus of valleien.

Dank aan onze chauffeur die ons veilig en wel bracht waar we wilden starten en aankomen.

We kijken terug op een supermooie Nordic Pelgrimage en keren met een koffer mooie ervaringen en anekdotes, moe en voldaan terug naar het “normale”. Dat ook zijn charme en eigenheid heeft!

Buencamino Groeten van Bart en Co.