Noorwegen, Vallsdalsleden, augustus-september 2026 - dag 5
Dag 5 - Bjorli – Lesjaskogvatnet (dinsdag 1 september 2026)
Bjorli – Lesjaskogvatnet
Die Noren, je vraagt je af waar die Vikingen of Olav al die quasi onuitspreekbare plaatsnamen hebben uitgevonden. Maar ja, ze zijn nu eenmaal van geen kleintje vervaart. De Vikings zijn alom gekend, Olav moest er niet voor onderdoen. Laat staan zijn paard: op de rots staat nog steeds de hoef van zijn stalen ros gegroefd (zoals eerder gezegd: die legendes). Feit is dat hij hier in Bjorli een rustplaats heeft gevonden en er een steen heeft achtergelaten (zegt men…), genietend van de imposante natuur.
Gisteren werden we – naar het eind van de trip toe – begeleid door een kudde sympathieke koeien die eerst voor liepen en ons nadien van tussen de bomen en op een verhoogje aanstaarden zoals alleen koeien dat kunnen. Vandaag loeiden ze ons toe van tussen de struiken, krullend van het lachen want wij moesten noodgedwongen tussen hun sporen door, sommige hadden de bewaartermijn ruimschoots overschreden, andere waren lekker vers
van de warme koe.
Tussen deze koe-bedrijven door toch 1 woordje over ons hotel: als er in een boeregat zoals Bjorli 2 hotels zijn en ze hebben allebei dezelfde naam (wat je niet weet) dan kom je tegen dat je stopt bij het hotel 1 dat slotvast is, verduisterd en verlaten. Voeg daarbij dat de reservatie in Bjorli niet van een leien dakje liep en je ziet zo voor jou de zweetdruppels verschijnen op het voorhoofd van BB. Na veel vijven en zessen, Babylonische
spraakverwarringen en tussenkomst van onze Noorse taxichauffeur kwamen we dan toch aan bij het hotel 2, uitgebaat door een bijzondere geloofsgemeenschap (Bibelskolen Sarepta). De verwelkomingsboodschappen laten niets aan de verbeelding over net zomin als de (verwittigde boodschap) dat er geen alcohol te verkrijgen is. Bijbels ontbreken niet. Het samenzijn is voor deze mensen van bijzonder belang: in de Spartaanse kamers staan er 5 bedden. Dat geeft bij binnenkomst in de souterrain kamer onmiddellijk keuzestress die niet
opgelost was door de hangende serene sfeer: welk bed neem ik best? Dubbel bed onderaan links, bed erboven? Stapelbed rechts, beneden of boven. Na een kruisje en een volle aflaat werd de beslissing genomen (rarara). Het eten in de ruime eetzaal van de Bijbelschool is in elk geval in orde, zonder toeters of bellen maar goed (attent op avond 2 spaghetti!!).
Je vraagt je stilaan af: is er nog wel gewandeld? Geen nood, uiteraard, daarom zijn we hier.
Deze prachtige natuur laten we niet aan ons voorbijgaan, zeker nu de zon terug van de partij is na het optrekken van nevel en mist.
Een rustig begin in de vallei langs de heel héél plaatselijke luchthaven en dan de vraag: welk spoor volgen we? Olav of Komoot. Zoals zo vaak: voor elk wat wils. Eerst Olav. Het leidt ons geleidelijk bergop zodat ons na enig geploeter (cfr. koeien) een prachtig lengtezicht op de vallei wordt gegund. Op de koop toe is er een schuilhut voorzien waar onze innerlijke wordt versterkt onder stralende zon.
De Noorse natuur laat ons niet los maar als we zo blijven gapen en ons vergapen dan komt er van wandelen niets terecht. Dus: na enige omzwachteling van een geteisterd ledemaat terug het groen in, langzaam dalend tot vallei en rivier. Hier was Olav 1000 jaar geleden het spoor bijster en hij had nog geen Komoot. Wij nu wel en hij/zij redt ons van verval en verderf. Zo slagen we erin terug het juiste pad te vinden dat prachtig slingerend, uitnodigt tot een treffelijke tred en ons leidt naar nog maar eens een bulderende waterval. Wat geeft de
natuur toch veel gratis schitterend vertier!!
Je raakt hier nooit uitgekeken, dichtbij en verder weg lonkt er terug een landschap om een grote U tegen te zeggen en nederig te worden. Het was een vrij lange stapdag (25 km) maar geen enkel moment sloeg de verveling toe, wat wil je. De meeste beentjes hebben ons terug goed gedragen! En het alcoholvrije bier nadien
of het ijsje of het watertje waren de gepaste afsluiter van terug een wandeldag, minder verrassend dan voordien (of treedt er gewenning in?) maar daarom niet minder om een plaatsje in onze hersenen te krijgen.
Het is valiezendag, morgen op naar de volgende overnachtingsplaats!!
- Hans
