Camino del Norte "mei 2025" - Van Loredo naar Güemes - dag 10
Dag 10 (Donderdag 15 Mei 2025)
We starten waar we gebleven zijn, op de duizelingwekkende voetpaden van Lorezo.
We vergeten de slakkengang van gisteren en zetten er stevig de pas in.
Pijnlijke kuiten en stijve spieren, mijn lijf laat voelen dat ik dit tempo niet gewoon ben.
In de vluchtte fotografeer ik de Street art op de vele hokjes langs de dijk.
Het heeft veel weg van de Belgische kust.
De vele appartementen staan leeg, een desolate omgeving die vreemd aanvoelt voor deze tijd van het jaar. Een enkeling langs de kant begroet ons met Buencamino.
Rolluiken die allemaal zijn afgelaten, terrassen met verdroogde planten.
Af en toe hangt er was te drogen maar het lijkt erop dat die daar al weken hangt.
Wat verder komen we aan een strand waar een overzetboot ons ligt op te wachten.
In de verte zien we enkele bergtoppen die verdwijnen in de mist.
De boottocht is kort en zeer aangenaam.
Het voert ons naar Santoña. In dit kleine dorpje wordt veel aandacht besteed aan de volksmens. Dit toont zich aan de vele beelden en muurschilderingen van wasvrouwen en vissersmannen.
Als we het dorp doorgelopen zijn zien we volkstuinen waar sla wordt geteeld op de daken. Niet veel verder komen we uit op de ingang van de gevangenis.
De muren zijn zo lang dat ik me begin af te vragen hoeveel tortilla’s er hier dagelijks worden verorberd.
Als we aankomen in Playa de Berria moeten we kiezen: ofwel nemen we een glibberige steile klim ofwel lopen we 3 km extra.
Er wordt geopteerd voor het eerste.
Wandelstokken bewijzen nogmaals hun nut, hoewel er een man zonder stokken en zonder vrees ons in alle snelheid voorbijsteekt. Zo kan het dus ook.
De klim wordt beloond met een prachtig panorama langs beide zijden over de kust.
Eenmaal op het strand aangekomen, genieten we van de gedane inspanning en een lekkere lunch.
Een groet aan de zee, en we trekken weer verder door het mulle zand.
Noja verwelkomt ons met een stempel in het bureau voor toerisme en met een aangename kerk waar plaats en tijd is voor een kleine bezinning. Kaarsjes worden gebrand en voor wie goed luistert, is er ook religieuze muziek.
In groep genieten we van een drankje op het terras. We tanken wat bij, er is onduidelijkheid over de nog te gane kilometers maar er ligt zeker nog een heel eind wandelplezier op ons te wachten.
Snel is duidelijk dat de hemel zijn sluizen opent. Regenbroeken, poncho’s, paraplu: het komt allemaal van pas.
Aan Iglesia de castillo staan niet één maar twee chauffeurs ons op te wachten.
Ik maak dankbaar gebruik van een kleine stop om natte kleding te laten drogen en rij enkele kilometers mee om dan de groep terug te vervoegen.
Terwijl we langs de kant van de weg wachten komen er verschillende pelgrims voorbij en nu is het aan ons om hen buencamino te wensen. We worden echter herkend door de moedige stappers die eerder ons pad kruisten en beginnen een kort gesprek.
Als de groep toekomt, heeft iedereen nog moed voor het laatste einde.
We kijken reikhalzend uit naar de taberno de Güemes voor dos vinos tintos maar door een verwarring maken we een omweg. We passeren een eucalyptusbos en een locale fietser die ons de weg wijst.
Een kleine teleurstelling als wordt beslist meteen in de busjes te stappen en door te rijden naar het hotel. Onderweg val ik in een diepe slaap en als ik met moeite wakker word, staan we voor een prachtig hotel.
De poepchique tapijten trotseren de bemodderde stapschoenen.
De douche voelt aan als een warmwaterbron in IJsland. Alle vuil en zweet worden weggespoeld en ik ben terug klaar nog een aperitief en een heerlijke maaltijd. Zonder enige twijfel de lekkerste nog nu toe.
Van de maaltijd en de rode wijn blijven kruimel noch druppel over.
Het begint te korten, mijn eerste camino met buencamino. Even helemaal weg van de wereld. De wasmachines gaan weldra op volle toeren draaien en de vele indrukken nog lang doorwerken.
Maar voor het zover is, wacht ons morgen nog een laatste wandeling.
Bravo voor iedereen die meestapt want we stappen niet alleen voor onszelf maar voor allen die in gedachten met ons meestappen.
Ilse Buntinx
