Sarria → Fisterra → Muxia, maart 2026 - dag 8b
Van Olveiroa naar Cee (maandag 16 maart 2026)
20,5 km
280m stijgen, 540m dalen
Zon, zon ja je hoort het goed zooóòóóóón.
Eindelijk.
Onder een stralend blauwe hemel schuift de deur van het busje open en mijn oog valt op
de mooie witte ster-magnolia. De rugzak aangegespt en de stokken in de hand. Bij het
eerste beekje dat lustig klatert haal ik de gsm boven. De gouden stralen zon vang ik in
mijn lens.
Vandaag ga ik genieten van het traject. Rustig, rustig en langzaaaaaam aan. Ik snuif de
lucht op die nog vochtig is van gisteren. De regendruppels hangen als diamantjes aan
het groene gras en de eerste blaadjes. Al snel slingert de grindweg tussen de bomen. Het
pad is omzoomt door lange rijen stapels platte stenen die een muurtje vormen. Ze zijn
bedekt met een dikke laag mos. Het lijkt wel een elfen pad. De gele brem ontluikt.
De natuur is hier en daar al dor. Of zijn het de struiken? De slingers met dikke stekels van
de braam hopen zich op. Mijn benen zijn er getuige van. Overal striemen bloed en
korstjes op de lentebenen.
Aan de horizon draaien de wieken van talrijke windmolens. Spijtig. Ik probeer
ertussendoor toch een foto te maken van het glooiende landschap. Het valt me op hoe
ik de windmolens zachtjes hoor zoemen.
De zon schittert in het glasheldere water van de beken. Zo zuiver.
Het eerste paard van vandaag staat er maar treurig bij. Het kijkt me aan met zielige ogen.
Zou het stiekem de voorbijgangers tellen?
Bij de bronzen ‘weerwolf’ van 4,60 meter hoog, van 2022, moet ik toch even denken wat
daar de bedoeling van is.
Op mijn pad fladderen vlinders rond mijn hoofd. Dan bruine, dan weer gelige. Wat
komen ze me influisteren? Is het A en B? De picknick smaakt heerlijk. De zon speelt met
de klok bovenop de Capilla da Nosa.
Even verder lonken tussen de bomen de ruige kliffen van de Costa da Morte aan de
Atlantische oceaan. De kust dankt zijn naam aan de vele schepen die hier zijn vergaan.
Ik volg de tred van mijn hartendief en mijn lichaam voelt vol energie en blijdschap als ik
later de stad Cee binnenwandel.
- Greet
