Via Tolosana (Voie d'Arles), juni 2026 - dag 7
Arrès → Ruesta (woensdag 10 juni 2026)
27,8 km; 240 hm
Beste Buencamino bloglezer
Welke stap kun je vandaag zetten richting je grootste droom?
Gisterenavond werden we verwend met een luxe “laatste” avondmaal in ons hotel in Jaca. Voorgerecht met inktvis ringen en koude schotel met eitjes, groene olijven, salade, tomaten en tonijn.
Hoofdschotel, op speciaal verzoek van onze groep: authentieke Spaanse Paella, geserveerd in de typische ”paellera”, met alles erop en eraan. Zoals een echte Spaanse paella moet zijn: rijst en verschillende soorten zeevruchten. Lekker. En als afsluiter dessert naar keuze. Lekker!
De etappe van vandaag belooft alweer een topper te zijn. De meteo is gunstig: volle zon, frisse wind, geen regen voorspeld, magnifiek decor.
Na de dagelijkse groepsfoto aan het plaatselijk Camino paneel dalen we direct af vanuit Arrès via een smal, klein, rustig en met keien bezet pad, zoals een typische camino weg.
Voor ons oog ontplooien zich schitterende glooiende heuvels met op de achtergrond de met sneeuw bedekte toppen van de Aragonese Pyreneeën.
In rood en zwart gekeurde vlinders hebben rendez-vous op de paarse bloemetjes. 2 herders doen hun best om hun schaapjes op het droge te houden. De weg lijkt lang doch nooit langdradig en zeker nooit eentonig.
Na 6 km, net voor de klim naar Martès, wacht Danny ons voor de eerste keer op om de dorstigen en de hongerigen ter wille te zijn. We worden verwelkomt door een groep Spaanse wandelaars met vlaggen.
We nemen na een 10 tal minuten afscheid van Danny en vervolgen onze route. We worden 10 km aan ons lot overgelaten.
Lange brede paden doen dienst als onze begeleiders. Nu weer asfalt, grijs van het steengruis, dan weer goudgeel zandkleurig. Achtergebleven kasseien zijn de oorsprong van deze paden: oude Romeinse heirwegen, initieel aangelegd voor de passage van legioenen en latere middeleeuwse pelgrimstochten. Nu dus vooral gebruikt als pelgrimswegen en de GR wandelwegen. Flauwe hoefafdrukken bewijzen dat ook paard en ruiter hier gepasseerd zijn.
Deze paden nodigen uit om de weg naar binnen te gaan. Spontaan bedenk ik hoe dankbaar ik mag zijn.
Jegens Dina, Dries, Karen en Melinda: zij gunnen mij dit engagement terwijl de wandelwinkel kan open blijven om onze klanten te bedienen.
Jegens Greet, die mij steunt in super momenten, in leuke momenten, in minder mooie momenten en in moeilijke momenten.
Jegens Danny die voor deze groep zorgt alsof het zijn eigen kinderen waren.
Jegens Annelies en Bracht die mij de wijze les leerden om door te doen ook als het lastig was en die mijn inspiratiebron waren om met wandelen de mensen en mezelf te dienen.
Na 15 km verorberen we ons lunchpakket in de vrije natuur: de ene helft op hun matje in de zon en de wind op grote rotsblokken, de andere helft beschut tegen zon en wind onder meerdere overhangende bomen langs de weg.
Links van ons zien we het dorp Artieda , prachtig gelegen op een heuvel. We bevinden ons inmiddels in de provincie Zaragosa, autonome gemeenschap Aragon. Voor ons het silhouet van onze begeleider die ons tegemoetkomt met een gekoelde frisdrank. We besluiten om die te nuttigen anderhalve km verder op een schaduwrijke picknick bank.
Iets verderop struikelen we over het skeletje van een wellicht klein lammetje. Het diertje is vermoedelijk afgedwaald van de mama en heeft door de grote hitte het niet gehaald.
Nog 6 km te gaan. Het pad slingert tussen graan velden, deze streek staat bekend als één van de grootste graanschuren van Europa. De dijken van blauwe mergel, die van ver lijken op zanderige duinenheuvels, associëren ons pad. Allicht daarom dat de boekjes deze etappe “une étape de desert” wordt genoemd.
De laatste 4 km verandert het decor in een mooi bospad, ideaal om het tempo op te drijven. De lange grassprieten kietelen onze kuiten. Sprinkhanen, vlinders en andere insecten wijzen ons de weg. Rechts vangen we geregeld, door de bomen, een glimp op van azuur blauwe contouren van het Yesa-stuwmeer. Het strekt zich uit langs de rivier Aragon en ligt direct onder de ruïnes van het kasteel van Ruesta. Waar we moe en voldaan om 17u15 arriveren.
Benieuwd wat ons volgend hotel de komende 2 nachten zal brengen. En wat deze schitterende Camino nog aan moois in petto heeft.
Of je verslaat de dag, of de dag verslaat jou!
Bart.
